Gabinet Stomatologiczny
Protetyka, dentysta, stomatolog | Gabinet Stomatologiczny

ST2 jako marker ryzyka wystąpienia opornej na leczenie choroby i śmierci AD 9

Posted in Uncategorized  by admin
April 18th, 2018

Wartości w dniu 14 wynosiły odpowiednio 350 . 80 pg na mililitr i 2150 . 800 pg na mililitr (p <0,001), a wartości w dniu 21 wynosiły 630 . 225 pg na mililitr i 1430 . 525 pg na mililitr, odpowiednio (P = 0.10). Następnie oceniliśmy związek stężeń ST2 w pierwszym miesiącu po transplantacji i śmiertelności w 6 miesięcy po transplantacji. Zmierzyliśmy stężenia ST2 w dniach 0, 14 i 21 po transplantacji w zestawie pilotowym University of Michigan 296 pacjentów, u których GVHD nie rozwinęło się przed 35 dniem (Tabela Poziomy ST2 w dniach 0, 14 i 21 po przeszczepie były dwa do czterech razy wyższe u pacjentów otrzymujących mieloablacyjną terapię preparatywną jak u pacjentów otrzymujących kondycjonowanie o obniżonej intensywności, więc konieczna była osobna analiza każdej intensywności kondycjonowania. Próbki otrzymane w 14 dniu po przeszczepie były najbliżej skorelowane z 6-miesięczną śmiertelnością w obu grupach kondycjonujących (Figura 2A i 2B).
Aby dalej rozwijać model wczesnej stratyfikacji, przeanalizowaliśmy dane z innego zestawu 302 pacjentów z University of Michigan, którzy nie mieli GVHD przed 18 dniem i którzy mieli próbki dostępne w dniu 14 (Tabela Analizowaliśmy również oddzielnie dane z niezależnego zewnętrznego zestawu walidacyjnego 75 pacjentów otrzymujących mieloablacyjne kondycjonowanie z napromienianiem całego ciała w Dana-Farber Cancer Institute (Tabela S5 w Dodatkowym dodatku). Pacjenci z University of Michigan, u których rozwinęła się GVHD, byli starsi i częściej otrzymywali niedopasowane HLA lub niezwiązane z dawcą przeszczepy niż pacjenci bez GVHD. Pacjenci otrzymujący metotreksat w profilaktyce GVHD byli nadreprezentowani w grupie bez GVHD. Pacjenci Dana-Farber, którzy otrzymywali syrolimus w profilaktyce GVHD, byli nadreprezentowani w grupie bez GVHD.
Tabela 3. Tabela 3. Wpływ potencjalnych czynników ryzyka, w tym stężeń ST2 w dniu 14 po transplantacji, na ryzyko śmierci bez nawrotu po 6 miesiącach po transplantacji. Ponieważ stężenia ST2 różniły się na różnych poziomach intensywności kondycjonowania, wykorzystaliśmy trzy modele do stratyfikacji ryzyka, z następującymi punktami odcięcia: średnie stężenie ST2 u pacjentów University of Michigan otrzymujących kondycjonowanie mieloablacyjne, mediana stężenia u osób otrzymujących kondycjonowanie o zmniejszonej intensywności, oraz mediana stężenia u pacjentów Dana-Farber otrzymujących mieloablacyjne kondycjonowanie z napromienianiem całego ciała. W analizie wieloczynnikowej skorygowanej o wiek, status choroby, źródło dawcy i dopasowanie HLA, wysokie stężenie ST2 w dniu 14 było znacząco związane ze zwiększonym ryzykiem śmierci bez nawrotu w ciągu 6 miesięcy po przeszczepie dla wszystkich schematów kondycjonowania
[hasła pokrewne: ortodonta wrocław, gabinet dentystyczny warszawa, nefrolog ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: gabinet dentystyczny warszawa nefrolog ortodonta wrocław