Gabinet Stomatologiczny
Protetyka, dentysta, stomatolog | Gabinet Stomatologiczny

ST2 jako marker ryzyka wystąpienia opornej na leczenie choroby i śmierci AD 8

Posted in Uncategorized  by admin
April 18th, 2018

Pacjenci w grupie i grupie 2 mieli niską śmiertelność bez nawrotu (odpowiednio 11% i 14%). Pacjenci z grupy 3, których oczekuje się, że będą robić dobrze wyłącznie na podstawie stopnia GVHD, mieli znacznie wyższą śmiertelność bez nawrotów (31%) niż pacjenci w grupie (P <0,001). Pacjenci w grupie 4 mieli najwyższą śmiertelność bez nawrotów, na poziomie 67% (ryc. 1A i tabela S13A w dodatkowym dodatku). Stężenie ST2 znacznie rozwarstwiało ryzyko zgonu bez nawrotu w każdej grupie klinicznej. Różnica przeżycia wynosząca 53 punkty procentowe między dwiema grupami pacjentów z wysokim poziomem GVHD (grupy 2 i 4, P <0,001) jest szczególnie uderzająca, pokazując, że wartość biomarkera była ważniejsza niż ocena kliniczna w grupie 2. Śmiertelność z nawrotem nie różniły się istotnie wśród czterech grup ryzyka (rysunek 1A i tabela S13B w dodatku uzupełniającym). W rezultacie całkowity czas przeżycia był znacznie niższy w grupach 3 i 4 niż w grupach i 2 (wykres 1A i tabela S13C w dodatku uzupełniającym). Przyczyny śmierci przedstawiono w tabeli S14 w dodatkowym dodatku. Odkrycia były prawie identyczne dla pacjentów z GVHD o niższym układzie pokarmowym, narządem docelowym najbardziej odpowiedzialnym za śmierć bez nawrotów (Figura 1B oraz Tabele S13D, S13E i S13F w Dodatku Uzupełniającym). Stężenie ST2 nie było związane ze śmiertelnością bez nawrotu lub całkowitego przeżycia u pacjentów z GVHD skóry (Figura 1C i Tabele S13G, S13H i S13I w dodatkowym dodatku), wyniki, które są zgodne z faktem, że skóra jest celem GVHD organy najbardziej odpowiadające na leczenie. ST2 w 14 dniu po transplantacji i śmiertelności w trzech niezależnych zestawach
Ryc. 2. Stężenia ST2 w osoczu w ciągu 21 dni po transplantacji według intensywności i przeżycia. Panel A pokazuje średnie (. SE) stężenie ST2 w osoczu u pacjentów w grupie pilotażowej otrzymujących mieloablacyjne kondycjonowanie, którzy żyli 180 dni po transplantacji i ci, którzy byli martwi w tym czasie. Wartości w dniu 0 były następujące: żywe w 180 dni, 880 . 170 pg na mililitr; martwy po 180 dniach, 1500 . 390 pg na mililitr (P = 0,09). Wartości w dniu 14 wynosiły 1400 . 240 pg na mililitr i 3200 . 570 pg na mililitr, odpowiednio (P <0,001), a wartości w dniu 21 wynosiły odpowiednio 920 . 115 pg na mililitr i 3500 . 680 pg na mililitr (P <0,05). 0,001). Panel B pokazuje średnie (. SE) stężenie ST2 w osoczu u pacjentów w grupie pilotażowej otrzymujących leki o zmniejszonej intensywności, którzy żyli po 180 dniach po transplantacji iu tych, którzy byli martwi w tym czasie. Wartości w dniu 0 były następujące: żywe w 180 dni, 430 . 170 pg na mililitr; martwy po 180 dniach, 740 . 350 pg na mililitr (P = 0,40) [hasła pokrewne: stomatolog poznań, dentysta Warszawa Bemowo, Gabinet Stomatologiczny ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: dentysta Warszawa Bemowo Gabinet Stomatologiczny stomatolog poznań